Composite Video

Composite video – zespolony analogowy sygnał obrazu wideo, zwany także CVBS (ang. Color, Video, Blanking and Sync). W tym standardzie pojedynczy sygnał zawiera wszystkie składowe potrzebne do odtworzenia obrazu: jasność (luminancja), kolor (chrominancja) i impulsy synchronizacji poziomej i pionowej. Możliwe jest to dzięki modulacji sygnałów różnymi częstotliwościami, lub umieszczenie ich poza widocznym obszarem obrazu.

Obraz kompozytowy osiąga maksymalną rozdzielczość 576i (576 linii z przeplotem, nie ma tu pojęcia rozdzielczości w poziomie, ponieważ jest to sygnał analogowy), czyli działa w tzw. standardowej rozdzielczości.

Do przesyłania obrazu pomiędzy dwoma urządzeniami wystarczy pojedynczy kabel. Najczęściej stosowanymi złączami są chinch i SCART (tzw. Eurozłącze). Na obudowie urządzenia ze złączem typu chinch zazwyczaj widnieje opis „Video”. Ponieważ wideo kompozytowe nie zawiera dźwięku, musi on być dostarczony osobno. Eurozłącze posiada dodatkowe przewody którymi przekazywany jest dźwięk, żółtemu złączu chinch (wideo kompozytowe) zazwyczaj towarzyszą dwa dodatkowe – białe i czerwone, do przesyłania stereofonicznego dźwięku.

Słowniczek - Composite video

Od lewej: wtyczka złącza Scart, gniazda video+audio i wtyczki złącz Chinch

Kodowanie obrazu dla wideo komponentowego może odbywać się w jednym z 3 systemów – najpopularniejszym w Polsce PAL, SECAM (obecnie wypartym przez PAL) i NTSC (wykorzystywany głównie w Stanach Zjednoczonych).

Wideo kompozytowe wśród obecnych analogowych sposobów przesyłania obrazu (np. S-Video, Component video) daje najniższą jakość. Obecnie produkowane urządzenia najczęściej nie są już wyposażone w tego typu złącza, a dające najlepsze rezultaty HDMI i Component video.

Źródła obrazków: Wikipedia

Najczęściej poszukiwane

Porady

więcej porad