Matryca pasywna

Matryca pasywna (ang. passive matrix – PM) to schemat adresowania pikseli w wyświetlaczach płaskich (między innymi wczesne LCD czy różne rodzaje e-papieru) w celu ustawienia indywidualnej wartości każdemu pikselowi, a co za tym idzie w celu ustawienia aktualnie wyświetlanego obrazu.

Matryca posiada połączenia poziome i pionowe. Podanie sygnałów na linii poziomej i pionowej adresuje jeden wskazany piksel i ustawia jego wartość.

W matrycach pasywnych nie jest potrzebny dodatkowy układ podtrzymujący informację w każdym pikselu, jak w przypadku matrycy aktywnej. Nie występują tu w ogóle elementy aktywne, dlatego układ taki nazwany jest matrycą pasywną. Każdy piksel może posiadać jedynie dwa stany – włączony i wyłączony, które ustawia się przykładając napięcie o odpowiedniej wartości, oraz jest bistabilny (co oznacza, że zachowuje ustawioną napięciem jedną z dwóch wartości).

Słowniczek - Matryca aktywna

Zasada działania adresowania matrycowego – każdy piksel adresowany jest za pomocą podania sygnałów na linii pionowej i poziomej

Dzięki adresowaniu matrycowemu, do zaadresowania wszystkich pikseli matrycy o rozdzielczości m x n potrzeba zaledwie m+n połączeń. Przy rozdzielczości 320x240 daje to 560 połączeń. Jest to duża zaleta względem adresowania bezpośredniego (w którym stan każdego piksela ustawiany jest za pomocą własnego połączenia) wymagającego w tym przypadku 76800 połączeń.

Źródła obrazków: Wikipedia

Najczęściej poszukiwane

Porady

więcej porad