Pamięć flash

Pamięć flash (ang. flash memory) – rodzaj nieulotnej pamięci do przechowywania danych.

Pamięć flash jest rodzajem pamięci EEPROM, skonstruowanym w 1980 roku w firmie Toshiba. Masowa produkcja pamięci flash rozpoczęła się w 1988 roku dzięki firmie Intel a rok później zaczęły ją produkować także Samsung i Toshiba. Jest rodzajem pamięci nieulotnej (czyli pamięci zachowującej zapisane dane po odłączeniu zasilania). Pozwala na zapisywanie i kasowanie plików w dowolnym czasie.

Słownik - pamięć flash

Pendrive zbudowany z użyciem pamięci flash

Istnieją dwa rodzaje pamięci flash – NAND i NOR. NOR umożliwia bezpośredni dostęp do każdej z komórek pamięci, ale ma wiele ograniczeń, w tym długie czasy zapisu danych i mniejszą ilość cykli zapisu (do 100 tys.). Przez to nadaje się jedynie tam, gdzie dane nie są często zmieniane (np. oprogramowanie układowe). Pierwsze karty pamięci CompactFlash korzystały właśnie z tego rodzaju pamięci. Pamieci NAND charakteryzują się krótszymi czasami zapisu i są trwalsze i to one znalazły zastosowanie w różnego rodzaju produkowanych obecnie nośnikach, do których zalicza się różnego rodzaju karty pamięci, pendrive czy napędy SSD. Pamięci typu NAND ponad to są tańsze i pozwalają na osiągnięcie większych pojemności, ale ich wadą jest sekwencyjny dostęp do danych.

Konstrukcja pamięci flash wymusza pewne ograniczenia – każda komórka pamięci może być w dowolnym czasie zapisana i odczytana, jednak zapisanie i skasowanie pliku wiąże się z koniecznością ponownego zapisania całej komórki danych, przez co musi być ona w całości odczytana, a po usunięciu niepotrzebnych danych zapisana ponownie. Istnieją specjalne mechanizmy optymalizujące zapisywanie i kasowanie danych na pamięciach flash.

Źródła obrazków: Wikipedia

Najczęściej poszukiwane

Porady

więcej porad