S-Video

S-Video – dwukanałowy analogowy sygnał obrazu wideo. W tym standardzie składowe obrazu dzielone są na dwa sygnały – luminancję (jasność, Y) i chrominancję (kolor, C). Sygnał luminancji dodatkowo przenosi impulsy synchronizacji pionowej i poziomej. Innymi nazwami S-Video są: Y/C (od luminancji i koloru) czy Super Video.

Użycie dwóch kanałów zamiast jednego powoduje dwukrotne poszerzenie pasma względem Composite video, co wraz z brakiem konieczności stosowania dodatkowych filtrów do rozdzielenia obu sygnałów przekłada się na lepszą jakość obrazu niż Composite video (ale nadal gorszą niż Component video, czy cyfrowe HDMI).

Ponieważ informacje o kolorze przenoszone są nadal w postaci zespolonej, także w przypadku S-Video rozróżniamy 3 kodowania obrazu: najpopularniejszy w Polsce PAL, SECAM (obecnie wyparty przez PAL) i NTSC (wykorzystywany głównie w Stanach Zjednoczonych).

S-Video osiąga maksymalną rozdzielczość 576i (576 linii z przeplotem, nie ma tu pojęcia rozdzielczości w poziomie, ponieważ jest to sygnał analogowy), czyli działa w tzw. standardowej rozdzielczości.

Urządzenia obsługujące S-Video wyposażone są zazwyczaj w czteropinowe złącze mini-DIN, przesyłające tylko obraz (do przesyłania dźwięku używa się osobnych złącz i kabli). Drugim popularnie stosowanym złączem jest SCART (zwane też Eurozłączem).

Słowniczek - S-Video

S-Video: od lewej wtyczka SCART (Eurozłącze), gniazdo i wtyczka mini-DIN

Standard S-Video stał się najpopularniejszy wśród odtwarzaczy DVD, które wyposażone były w złącze mini-DIN. Najszerzej jednak wykorzystywane było złącze SCART – posiadał je prawie każdy sprzęt wideo. S-Video nadal można spotkać w nowym sprzęcie, np. dekoderach telewizji satelitarnej, ale już tylko w złączy SCART (w celu kompatybilności ze starszymi odbiornikami telewizyjnymi).

Źródła obrazków: Wikipedia

Najczęściej poszukiwane

Porady

więcej porad