SIP

SIP (ang. Session Initiation Protocol) – protokół inicjowania sesji wykorzystywany w VoIP.

SIP powstał jako następca H.323. Jest protokołem inicjowania sesji pomiędzy dwoma lub większą liczbą klientów (przez klienta należy rozumieć np. urządzenie VoIP). Zyskał na tyle dużą popularność, że obecnie wypiera H.323 i inne protokoły. Protokół SIP wyróżnia się tym, że powstał do wykorzystania w sieci Internet, nie w telekomunikacji. Jako standard internetowy, zarządzany jest przez IETF.

Zadaniem protokołu jest dostarczenie funkcji zbliżonych do tych, które obecne się w tradycyjnej telefonii stacjonarnej, ale nie z wykorzystaniem linii telefonicznej, a sieci komputerowych. Funkcje te odpowiadają za nawiązywanie i utrzymywanie połączenia między klientami. Są to między innymi operacje wybierania numeru, dzwonienia (inicjowanie sygnału akustycznego informującego o połączeniu przychodzącym), sygnału zajętości, przekazywania połączenia, informacji o dzwoniącym, itp.

Konstrukcja SIP jest zbliżona do konstrukcji HTTP. Podobieństw jest wiele – od nazewnictwa, przez sposób komunikacji (tekst), po statusy żądań. Rozróżniane są 3 typy urządzeń będących elementami sieci SIP – terminale końcowe (np. urządzenia VoIP, czy aplikacje instalowane na komputerach PC), Rejestratory SIP wymagane do odnajdowania użytkowników w sieci SIP i proxy odpowiedzialne za kierowanie połączeń do odpowiednich sieci.

Najczęściej poszukiwane

Porady

więcej porad