Video-CD

Video-CD (ang. Video Compact Disc), VCD – standard zapisu cyfrowego strumienia danych audio-video na płycie CD.

Video-CD jest poprzednikiem popularnego DVD-Video. Powstał w 1993 roku, 2 lata przed DVD-Video, ale nie stał się zbyt popularny głownie z uwagi na jakość zapisanego materiału filmowego, który często nie mieścił się na jednej płycie.

Standard definiuje kodeki i sposób zapisu strumieni na płycie CD. Kodekiem obrazu jest zawsze MPEG-1. Rozdzielczość to 352x288 w standardzie PAL i 352x240 w SECAM. Ilość klatek to odpowiednio 25 kl/s dla PAL i 29,97 lub 23,976 dla NTSC. Rozdzielczość znacznie ustępuje nawet jakości analogowej telewizji standardowej rozdzielczości. Szybkość stumienia musi być zawsze stała i wynosić 1150 kb/s.

Strumień zakodowany i zapisany na płycie Video-CD jest zazwyczaj zgodny ze strumieniem na płycie DVD-Video co oznacza, ze może on być skopiowany na płytę DVD-Video bez potrzeby ponownej kompresji.

Dźwięk w formacie Video-CD również może posiadać tylko jeden format – kodem MPEG-1 Audio Layer II z częstotliwością próbkowania 11,1 KHz, stereo, strumień o szybkości 224 kb/s.

Następcą formatu Video-CD jest znacznie bardziej popularne DVD-Video, które powoli zaczyna ustępować płytom Blue-ray.

Najczęściej poszukiwane

Porady

więcej porad